اخبار سینمای جهان

اخبار سریال و فیلم - صفحه 10 از 473 - یک سایت دیگر با وردپرس فارسی

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
چهارشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۶

بازیگران غایب جشنواره فیلم فجر ۹۶

دسته بندی : اخبار سینمای جهان تاریخ : پنج شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۶
وب سایت سینما سینما: همه ساله با نزدیک شدن به برگزاری مهمترین و بزرگترین رویداد سینمایی کشور یعنی جشنواره فجر گمانه‌زنی‌ها برای شرکت فیلم‌ها، حضور بازیگران و کارگردانان و اینکه چه آثاری قرار است در این رویداد مهم مورد بررسی و نمایش قرار بگیرند مطرح آغاز می‌شود.

 

حضور بازیگران هم از جذابیت‌های هر سال جشنواره است و گفت‌و شنودهای زیادی نیز در اینباره پیش از آغاز این فستیوال به گوش می‌رسد. همانطور که در بخش اهدای جوایز هم، سیمرغ بهترین بازیگر زن و مرد برای علاقه‌مندان به سینما و خود سینماگران از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است حضور یا عدم حضور برخی از بازیگران نیز مهم جلوه می‌کند و چه بسا که همین نام‌های مطرح و باسابقه است که به اعتبار جشنواره‌ای چون فجر می‌افزاید. البته طبیعی است که باید در این بحث آن تعداد از چهره‌هایی که اساسا جشنواره و سیمرغ گرفتن برایشان بی‌اهمیت است را فاکتور بگیریم.

اما امسال پس از اعلام اسامی فیلم‌های راه یافته به بخش مسابقه سینمای ایران جشنواره، همانطور که نام چند کارگردان به نام و مطرح در لیست نبود، تعداد زیادی از بازیگران هم در فهرست غایبان جشنواره سی و ششم قرار گرفتند. بازیگران مطرحی که حضورشان قطعا شور و حال و اعتبار بیشتری به جشنواره می‌داد. اما نکته جالب غیبت برخی از بازیگرانی است که در دوره گذشته از برندگان سیمرغ بودند و امسال حتما جای خالی‌شان بیشتر از دیگران به چشم خواهد آمد. در این گزارش نگاهی داشتیم به چهره‌های مهم و سرشناسی که جشنواره بدون حضور آنها برگزار می‌شود.

برندگان سیمرغ، مهمترین غایبان امسال

همچون کارگردان‌های شناخته شده، بازیگرانی هم هستند که امسال در جشنواره فیلم فجر فیلمی ندارند اما نکته عجیب غیبت بازیگرانی است که در دوره گذشته سیمرغ بهترین بازیگر را چه در نقش اصلی و چه مکمل دریافت کردند و امسال هیچ فیلمی از انها در جشنواره به نمایش در نمی‌آید. برخی از این بازیگران از سال گذشته در اثری جدید جلوی دوربین نرفتند و برخی دیگر نیز فیلمشان به دلایل مختلف نتوانسته است در جشنواره حضور پیدا کند.

 

 بازیگران غایب جشنواره سی و ششم/ گزارشی از چهره‌هایی که امسال در جشنواره فیلم ندارند
محسن تنابنده که سال گذشته برای فیلم «فراری» جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد و ثریا قاسمی برای بازی در «ویلایی‌ها» سمیرغ بهترین بازیگر نقش مکمل را از آن خود کرد دو چهره مهمی هستند که امسال هیچ فیلمی در جشنواره ندارند. همچنین بازیگرانی چون امیر آقایی، مهرداد صدیقیان و علی مصفا که جزو نامزدهای جایزه بهترین بازیگر نقش اول سال گذشته بودند نیز امسال هیچ فیلم از آنها در جشنواره حضور ندارند.

از میان بازیگران زن نیز غزل شاکری، هدیه تهرانی، پریناز ایزدیار که سال گذشته نامشان در میان نامزدهای دریافت سیمرغ بازیگر به چشم می خورد از غایبان جشنواره سی و ششم به شمار می‌آیند.

پرکارترین‌هایی که امسال نیستند

سال گذشته شقایق فراهانی با چهار فیلم عنوان پرکارترین بازیگر جشنواره سی و پنجم فجر را به خود اختصاص داد، اما در اتفاقی عجیب او امسال هیچ فیلمی در این رویداد سینمایی ندارد.

حمیدرضا آذرنگ نیز که سال گذشته در میان بازیگران مرد لقب پرکارترین را از آن خود کرده بود امسال تنها با یک فیلم به نام «تنگه ابوغریب» ساخته بهرام توکلی به جشنواره می‌آید.

فرهاد اصلانی نیز که در دوره‌های اخیر این رویداد سینمایی همواره با آثار مختلفی به جشنواره آمده و توانسته با فیلم‌هایش بدرخشد امسال جزو بازیگران کم کاری است که تنها یک فیلم «مغزهای کوچک زنگ زده» ساخته هومن سیدی را دارد.

 

 بازیگران غایب جشنواره سی و ششم/ گزارشی از چهره‌هایی که امسال در جشنواره فیلم ندارند
اصلانی در سال‌های اخیر حضوری پررنگ در جشنواره داشته است، او در هجدهمین دوره جشنواره فیلم فجر نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای بازی در «آسمان پر ستاره» شد. اصلانی همچنین برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد برای بازی در فیلم‌های «خرس» و «زندگی خصوصی» از سی امین دوره جشنواره فجر هم شد و در سی و دومین دوره از جشنواره نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای بازی در «قصه‌ها» شد. او برای بازی در فیلم «دوران عاشقی» هم در سی و سومین دوره جشنواره فیلم فجر نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و در سی و چهارمین دوره نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی در «دختر» شد.

پرویز پرستویی که رکورددار کسب سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر است هم از غایبان بزرگ این جشنواره است. او سال گذشته با «قاتل اهلی» مسعود کیمیایی در جشنواره حضور داشت اما تنها فیلم او که قرار بود در جشنواره امسال باشد «لس آنجلس-تهران» به جشنواره ارائه نشد.

 

پرستویی برای نقش آفرینی‌های متعدد و درخشان خود تا به حال موفق به دریافت ۴ سیمرغ از دوره‌های مختلف جشنواره فیلم فجر شده است و از این منظر در میان بازیگران مرد سینمای ایران رکورددار است. او برای بازی در فیلم‌های «آزانس شیشه‌ای»، «بید مجنون»، «به نام پدر» و «بادیگارد» سیمرغ بلورین و برای فیلم «لیلی با من است» دیپلم افتخار گرفت. پرستویی همچنین برای بازی در فیلم «مارمولک» هم از جشنواره بیست و دوم جایزه ویژه هیات داوران را از آن خود کرد.

ستاره‌های غایب

از میان سوپراستارهای سینما که شاید هر سال به طور مستمر در جشنواره فیلم فجر حضور ندارند، هستند چهره‌هایی که حتی چند سال یک بار هم علاقه‌مندان و طرفدارانشان را با بازی در فیلمی که در جشنواره به نمایش در می‌آید غافلگیر می‌کنند و نبودشان در این رویداد سینمایی حتما به چشم می‌آید.

 

 بازیگران غایب جشنواره سی و ششم/ گزارشی از چهره‌هایی که امسال در جشنواره فیلم ندارند
برای مثال الناز شاکردوست است که سال گذشته با فیلم «خفه‌گی» فریدون جیرانی به جشنواره پا گذاشت امسال در جشنواره حضور ندارد. البته شاکردوست فیلم سینمایی «سراسر شب» فرزاد موتمن را داشت که به جشنواره راه پیدا نکرد و باعث غیبت این بازیگر در این رویداد سینمایی شد.

حامد بهداد، شهاب حسینی هم که هم در دوره‌های گذشته حضوری نسبتا چشمگیر و موفق داشتند و هم همواره به عنوان دو بازیگر پرطرفدار میان مردم نامشان مطرح است از غایبان جشنواره امسال هستند.  پریناز ایزدیار که در جشنواره سی وچهارم سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول زن را برای بازی در فیلم «ابد و یک روز» دریافت کرد و سال گذشته نیز فیلم «تابستان داغ» را در جشنواره داشت امسال در این رویداد حضور ندارد. هدیه تهرانی که سال گذشته «اسرافیل» را داشت،

غزل شاکری و پگاه آهنگرانی که در دوره قبل با «سارا و آیدا» در جشنواره بودند، طناز طباطبایی که «ویلایی‌ها» را بازی کرده بود و نگار جواهریان که «نگار» فیلم قبلی او در جشنواره سی و پنجم بود هم از جمله چهره‌های غایب امسال‌اند.

 

 بازیگران غایب جشنواره سی و ششم/ گزارشی از چهره‌هایی که امسال در جشنواره فیلم ندارند

همچنین محمدرضا گلزار، محمدرضا فروتن و ترانه علیدوستی نیز سه چهره محبوب سینمای ایران‌اند که سهمی در جشنواره امسال ندارند.

-

فیلم ساز دولتی نبوده ام

دسته بندی : اخبار سینمای جهان تاریخ : پنج شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۶
ماهنامه تجربه – الیمرا حصارکی: فریدون جیرانی یکی از متفاوت ترین فیلم های سال های اخیرش را راهی پرده سینماها کرده است. فیلمی با ساختار سینمایی متفاوتی که با استقبال عجیبی از سوی مخاطب عام رو به رو شد. یک فیلم سیاه و سفید که قصه سرد و عاشقانه ای دارد. فریدون جیرانی در این فیلم از چهره های جدید سینما استفاده کرده است و می گوید که این ستاره های جوان راه را برایش ساده تر کردند. به آن ها اعتماد کرد و از این اعتماد خوشحال است.

از قصه فیلم بگویید. به نظر می رسد اینکه این فیلم زمان و مکان خاصی ندارد، خیلی خوب درآمده است؟


ما ابتدا به یک داستان بی زمان و مکان فکر نمی کردیم. بیشتر در این فکر بودیم که می خواهیم زیر سقف باشیم و از زیر آن خارج نشویم. به تدریج که دکور ساخته شد و به اتود نهایی رسیدیم این مسئله به ما یک فضای خاصی داد. طبیعتا حالا هم همه ایراد می گیرند که در این فضای بی مکان و بی زمان موبایل و تلگرام چه می کنند؟ ما به قصد بی زمانی و بیم مکانی دکور نساختیم. ولی دکور را ساختیم که فضای فیلم را عوض کنیم، فضای فیلم، لباس، دکور و صحنه را عوض کردیم و زمانی که این فیلم نمایش داده شد همه احساس کردند که ما از ابتدا به دنبال این فضا بودیم، اما واقعا برای ما بیشتر از بی زمانی و مکانی این مهم بود که شهر در فیلم دیده نشود.

 

گفت و گو با فریدون جیرانی به بهانه اکران «خفه‌گی» 

با وجود این بی مکانی یک جایی زهره از پونک حرف می زند که قصه را به تهران ربط می دهد.


در مصاحبه مطبوعاتی انتهای جشنواره هم آقای جناب بالا آمدند و گفتند ای کاش شما پونک و تلگرام را نداشتید، می توانستیم پونک را دربیاوریم ولی درنیاوردیم؛ چون وقتی فیلمی ساخته می شود و بعد از آن ایرادی گرفته می شود نباید ایرادات را برطرف کنیم و بگذاریم همان فیلم اکران شود.

نوید محمدزاده و الناز شاکردوست کاراکترهای سرد و درون گرایی هستند و ماهایا پطروسیان درست در نقطه مقابل قرار دارد، این اتفاق برای ایجاد یک تعادل در فیلم ایجاد شده بود؟


تنها کاراکتری که خارج از اجرا عمل می کند کاراکتر ماهایا پطروسیان است که بخش واقع گرایانه فیلم را تقویت می کند و احساس می کنید که با یک فیلم بخش واقع گرایانه رو به رو هستید. اما باقی کاراکترها داخل ژانر هستند؛ سرد و بی روح. من می خواستم این بخش را در فیلم داشته باشم که نشانه هایی از زندگی واقعی جامعه امروز در آن باشد. ماهایا هم خیلی خوب بازی کرد و نکته جالب این بود که خیلی ها از صحنه مهمانی که آن را سه بار گرفتیم، خوششان می آید در حالی که گرفتن این بخش برای ما خیلی سخت بود تا به شکلی درآید که باورپذیر باشد ولی ماهایا آنقدر خوب بازی کرد و آن فضا را به خوبی ایجاد کرد که به ایجاد یک بخش گرم داخل یک قصه سرد کمک زیادی شد.

 

گفت و گو با فریدون جیرانی به بهانه اکران «خفه‌گی» 

ای کاش کمی زهره قصه بیشتر بود، چرا این قدر نقشش کم است؟


به همان میزان به ماهایا فکر شده بود یعنی به همان مقدار به کاراکترها فکر شده بود و ماهایا بعدا اضافه شد و بیشتر از آن هم نمی شد به آن فکر کرد.

از قاب بندی ها و ریتم کندی که در فیلم وجود دارد، فکر نکردید که ممکن است مخاطب خسته شود؟


برای من مهم نبود؛ فکر می کردم که فیلم و آدم ها باید کند باشند و سرد بازی کنند. البته برای همیشه ریتم فیلم ها و آدم های فیلم هایم تند هستند، تند راه می روند و تند حرف می زند. در «آب و آتش» هم همین سیستم به فیلم لطمه زد که من به آدم ها می گفتم تند حرف بزنید، تند راه بروید. در حالی که جنس آن فیلم هم ایجاب می کرد که من فیلم را کندتر بگیرم. کم کم به این نتیجه رسیدم که لحنی که من برای این فیلم باید انتخاب کنم لحن سرد و ساکتی است و دوربین یک ناظر است. دوربینی که کمتر حرکت می کند بنابراین بر این اساس طرح فیلم را ریختم؛ فیلم بردار، طراح صحنه، طراح لباس و گریم خیلی کمک کردند که از این سردی و سکون دربیاید.

 
همین طور که گفتید طراحی صحنه، گریم، موسیقی و قاب بندی ها خیلی خوب بود، همه از شما انتظار دارند که فیلم نامه نویس بهتری باشید ولی اینجا کارگردان خیلی بهتری بودید؛ خودتان اینطور فکر می کنید؟


همه می گویند فیلم نامه اشکال دارد و کارگردانی خوب است ولی من معتقد هستم اگر این فیلم نامه را یکی دیگر می ساخت به این شکل در نمی آمد. من همیشه این را می گویم فیلم نامه ای را که من می نویسم فقط خودم می توانم آن را دربیاورم و اگر فیلم نامه دست کسی دیگر برود جور دیگری می شود. فیلم نامه و کارگردانی من قاطی است یعنی روی کاغذ کارگردانی می شود، روی صحنه تکمیل می شود. بنابراین از هم جدا نیستند، ولی ضعف هایی وجود دارد که به تدریج آن ضعف ها باید برطرف شود. نکته مهم این است که من با فیلم نامه کارگردانی می کنم؛

 

یعنی معتقد هستم که از زمانی که پشت میز می نشینم و فیلم نامه می نویسم کارگردانی من شروع می شود. کارگردانی یک امتیاز دارد، فیلم نامه یک امتیاز، در کارگردانی تنها نیستی اما در نوشتن فیلم نامه یک میز است و خودت و مواردی که خودت با آن تنهایی و کسی هم نیست که کمکت کند اما یک نکته اینجاست که سر یک فیلم، یک فیلم بردار، طراح صحنه، طراح لباس، طراح گریم و دستیار کنار تو هستند که همه اینها می توانند در خلق کار به تو کمک کنند، ولی در فیلم نامه خودت تنها هستی. برای من مهم است که حس و حالم در فیلم نامه در بیاید بنابراین من اول از حس و حال فیلم نامه شروع می کنم. صحنه ابتدایی اختتامیه برای من ملکه شده و بعد به خلق فیلم می انجامد.

 

گفت و گو با فریدون جیرانی به بهانه اکران «خفه‌گی»

 

به تازگی در سینمای ایرانی با پدیده هایی رو به رو شده ایم به اسم استوری برد کشیدن و از قبل قاب ها را درست می کنند. شما این کار را انجام دادید یا اینها را در ذهن خود می بندید؟


من معتقد نیستم که کلیت سینمای ایران مبتنی بر استوری برد است، کلیت سینمای ایرانی مبتنی بر ذوق و سلیقه و همکاری تیمی است؛ حالا در یک سری آثار امکان دارد که استوری برد و دقیق کارکردن معنا داشته باشد؛ در حالی که من معتقدم سینمای ایران حتی سینمای بعضی کشورها مثل ایتالیا مبتنی بر کار تیمی است که وارد صحنه می شوند و تیمی که با هم همکاری می کنند تا آن کارگردان به خلق اثرش برسد؛ یعنی اگر شما تاریخ سینما را ورق بزنید، متوجه می شوید وقتی نعمت حقیقی، اسفندیار منفردزاده و بهروز وثوقی وقتی کنار کیمیایی بودند کار او خیلی خیلی بهتر بود؛ چو ن این سه چه در مقام فیلم نامه نویس چه مقام آهنگ ساز و فیلم بردار و بازیگر مغز اصلی بودند و در فیلم تفاهمی را شکل می دادند که این تفاهم فیلم را می ساخت؛

 

یعنی این طور نبود که آقای کیمیایی یک استوری برد دقیق بکشد و نعمت حقیقی آن استوری برد را انجام بدهد. سینمای ایران معمولا این طوری است سینمای ایتالیا هم همین طور؛ اگر خاطرات مارچلو ماسترویانی را بخوانید او می گوید ما می آمدیم سر صحنه بعد تازه کارگردان می آمد فکر می کرد و بعد از غذا خوردن تازه به پلان می رسیدند؛ ولی سینمای آمریکا این طور نیست و مبتنی بر فن و تکنیک و استوری برد است. الان مدتی است نسل جوانی آمده که می خواهند استوری برد بکشند و این کار را هم می کنند و خوب هم است. ما هم صحنه تصادف را در ابتدا می خواستیم استوری برد بکشیم و براساس آن پلان های کشتن و قتل را طراحی کنیم؛ اما پلان های ما آنقدر محدود بود که نیازی به استوری برد نداشتیم.

از علاقه به این سینمای نوآر و نئو نوآر هم برایمان بگویید.


من یک بار سر «سالاد فصل» هم گفتم فیلم ساز مورد علاقه من کلود شابرول است. فیلم هایش را خیلی دوست دارم و چندین بار دیده ام و سعی کردم «سالاد فصل» را در فضای آثار او بسازم. فیلم های جنایی را هم خیلی دوست دارم و چندتا از فیلم های جنایی مثل «غرامت مضاعف»، «حرارت تن»، فیلم های مورد علاقه من است؛ بنابراین این فیلم ها خیلی روی من تاثیر گذاشته اند  و طبیعتا موقعی که من «قرمز» را می ساختم به ملودرام روانشناسانه و تاثیرگذاری که مثلا جنایت هم در آن باشد فکر می کردم؛ کم کم نوآر را شناختم و پلیسی سیا را شناختم و کم کم سراغ پلیسی سیایی رفتم که شد «آب و آتش»، که مقدار ملودرام آن زیاد بود که باید کم میش د که البته آن موقع من این شناخت را نداشتم

 

 گفت و گو با فریدون جیرانی به بهانه اکران «خفه‌گی»

چطور به الناز شاکردوست اعتماد کردید؟


ما یک بازیگر جوان داشتیم که پسر خیلی خوبی هم بود؛ اما نتوانست بازی کند و از بازی خارج شد؛ بنابراین تصمیم گرفتیم از یک بازیگر معروف زن استفاده کنیم. دوستان پیشنهاد دادند و گفتند که الناز آمادگی بسیاری دارد که فضای کاری اش را عوض کند. همه اکیپ ما مخالف بودند ولی ما زنگ زدیم و الناز آمد. فیلم نامه هم نداشتیم برای او قصه را تعریف کردیم که خیلی تحت تاثیر قصه قرار گرفت. الناز رفت لندن و گفت هر زمان فیلم نامه آماده شود می آیم. دو ماه هم با کسی قرارداد نبست تا زمانی که فیلم نامه را برایش فرستادیم.

 

فیلم نامه را خواند و قرارداد بست. همه هم نگران بودند اما وقتی گریم شد و لباس پوشید و آمد جلوی دوربین عکاسی، اعضا کمی آرام تر شدند و زمانی که سومین و چهارمین پلان را بازی کرد، همه احساس کردند آدمی است که به نقش نزدیک است و می شود روی او حساب باز کرد. من از آدم های باانگیزه خیلی خوشم می آید. الناز انگیزه داشت که تغییر کند و این انگیزه تغییر و جداشدن از سینمای قبلی باعث شد که خیلی به ما کمک کند.

انتخاب بعدی او انتخاب بهتری خواهدبود؟


الان دارند فیلم آقای موتمن را بازی می کنند. بعد فیلم آقای ابراهیمیان که او هم کارگردانی خوبی است. بنابراین درواقع فضای کاری او عوض شده است. من یک بار هم گفتم که مهناز هم سر «سالاد فصل» با انگیزه آمد تا یک نقش متفاوت بازی کند. انگیزه خیلی کمک کرد و این بود که سر صحنه همه متعجب شده بودند که چه بازی خوبی می کند و بعد از آن هم مسیر کاری مهناز عوض شد و کم کم بازیگر کارهای روشنفکری و منتقدپسند شد.

 

گفت و گو با فریدون جیرانی به بهانه اکران «خفه‌گی» 

کار بعدی شما قرار است در چه فضایی باشد؟ قرار است رد جنایی را در سینمای ایران ببینیم؟


در سینمای ایرانی هیچ وقت نمی توانیم بگوییم کار بعدی ما چیست. یعنی سینمای ایرانی سینمایی است که یک روز فکر می کنید و فردا فکرتان عوض می شود و نمی شود آن کار را انجام بدهید. ما قرار بود فیلمی بسازیم و تمام کارهای آن را هم انجام دادیم؛ با نوید محمدزاده و آقای حامد بهداد هم به توافق رسیدیم و قرارداد آن را هم بستیم. قرار بود بازیگر زن هم اضافه بشود ولی در نهایت از نظر سرمایه با مسئولینی که قرار بود سرمایه گذاری کنند (با نماینده سرمایه گذار) به توافق نرسیدیم و فیلم ساخته نشد.

بنابراین نمی شود گفت که تو پیش بینی کنی که در اینجا وقتی در بخش خصوصی کار می کنی آیا می توانی آینده برنامه ریزی کنی یا نه! مگر این که خودت پول زیادی داشته باشی و سرمایه گذاری کنی. من که نه سراغ فارابی می روم و نه دولت شاید یک روز بروم؛ بعد باید شرایط داشته باشم بتوانم فیلمم را بسازم ولی اگر بخواهم بسازم باز هم یک جنایی می سازم که همه بنویسند که یک جنایی دیگر و یک عشق عجیب و غریب دیگر.

 

گفت و گو با فریدون جیرانی به بهانه اکران «خفه‌گی» 

در کارنامه کاری تان از همان ابتدای کار با وجود اینکه به ژانر جنایی و معمایی خیلی علاقه دارید و این در تمام کارهایتان دیده می شود اما یک پراکندگی در کارهایتان دیده می شود مثلا در کارهایی مانند قرمز، قصه پریا، کمدی رمانتیک و سبک نوآر هم که یکی از علاقه مندی های جدی شما است که دوست دارید آن را ادامه بدهید، قرار است در سینمای آقای جیرانی چه اتفاقی بیفتد؟


شما فیلم ساز حرفه ای هستید و برای تماشاگر فیلم می سازید. در دنیا هم همین رسم بود حالا همین طور است. رسم بود که هر پیشنهادی به فیلم ساز حرفه ای می شد انجام دهد. مثلا اگر فیلم وسترن بود یاد آن را می ساخت، پلیسی بود انجام می داد، فیلم ملودرام و… الان اگر از موتمن هم بپرسید چنین کارنامه ای دارد در حالی که علاقه مندی او چیز دیگری است. فیلم ساز حرفه ای برای اکران فیلم می سازد و پیشنهادهای مختلف را قبول می کند. من که از دولت هیچ وقت پولی نگرفته ام و فیلم ساز دولتی نبوده ام؛ بنابراین فیلم های مختلف ساخته ام.

در کارنامه من، فیلم هایی که دوست شان دارم، رگه جنایت زیاد است؛ مثلا در «قرمز»، «آب و آتش»، «شام آخر»، «سالاد فصل» و در «من مادر هستم» هم جنایت وجود دارد و در همه آنها جنایت و ملودرام از جایی به جایی غلیظ می شود، مثلا در «سالاد فصل» جنایت وجود دارد و جایی دیگر جنایت قاطی ملودرام می شود، یک کمدی رمانتیک «صورتی» است و یک کمدی درنیامده «خواب زده ها» است و «قصه پریا» هم فیلمی ملودرام است.

این مهارت ها و تجربه هایی که به دست آورده اید قرار است به چه چیزی ختم شود؟


قرار نیست به چیزی ختم شود. آدم های حرفه ای فیلم می سازند که اولا زندگی کنند و علاوه بر آن در سینما باشند. برای نسل ما سینما خیلی مهم است و همین که من در جلوی شما نشستم و در سن ۶۵ سالگی هنوز جزو فیلم سازانی هستم که متقاضی دارم.

-

بهترین فیلم‌های ترسناک سال ۲۰۱۷

دسته بندی : اخبار سینمای جهان تاریخ : پنج شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۶

برترین ها – ترجمه از حسین علی پناهی: ظهور دوباره فیلم های ژانر وحشت در سال های اخیر باعث شده که بار دیگر بسیاری از فیلم سازان سرشناس به این ژانر روی آورده و برخی دیگر از فیلمسازان نوظهور نیز بهترین فیلم هایشان را در این ژانر بسازند که البته با استقابل قابل توجهی از جانب تماشاگران و منتقدان روبرو شده اند.

 

جالب این که همان روزهای اول سال ۲۰۱۷ انگار دنیای هالیوود وارد یک کابوس جان کارپنتری شد که ۱۲ ماه طول کشیده و سالی بسیار موفق تر از قبل را برای این ژانر رقم زد. در این میان یکی از فیلم های ترسناک سال که بر اساس رمانی از استفن کینگ ساخته شده بود نه تنها یکی از پرفروش ترین فیلم های سال شد که حتی بسیاری از فیلم های ابرقهرمانی و دنباله دار را نیز در گیشه پشت سر گذاشت. یکی دیگر نیز شانس زیادی برای دریافت جایزه اسکار دارد و شاید پس از فیلم «سکوت بره ها» بتواند این جایزه معتبر را بدست آورد. در کل باید گفت که سال ۲۰۱۷ سال بسیار موفقی برای ژانر ترسناک بوده و در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با بهترین فیلم های ترسناک این سال آشنا کنیم.

اخطار: از آنجایی که در این مطلب به ناچار  باید به داستان این فیلم ها پرداخت از کسانی که این فیلم ها را ندیده و سعی دارند این فیلم ها را ببینند توصیه می کنیم که از خواندن ادامه متن خودداری نمایند.

۱۰- آب نبات شیطان

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017

دومین فیلم ترسناک شان بایرن به نام «آب نبات شیطان» (The Devil’s Candy) داستان نقاش ناشناس و همسر و فرزندش را روایت می کند که به یک خانه جدید نقل مکان می کنند که در گذشته شکنجه و قتلی وحشتناک در آن رخ داده است. در نهایت  این نقاش رفته رفته تسخیر می شود و باید با قاتلی که در خانه است مبارزه کند. اما چیزی که باعث جذابیت این فیلم می شود آهنگ متن و موسیقی های متالی است که در طول داستان فیلم شنیده می شود و در برخی از موارد از یک گیتار نمادین که ابزار قتل بوده است بیورن می آید.

 


۹- طعمه

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017

فیلم «طعمه» (The Lure) یک فیلم لهستانی عجیب است که بدون شک از دیدن آن احساس خوبی پیدا نخواهید کرد. در برخی از صحنه های فیلم آگنیژکا اسموژینسکا به یاد فیلم کلاسیک و کالت «شبح بهشت» (Phantom of the Paradise) ساخته برایان دی پالما خواهید افتاد. در هر دو از فیلم های موزیکال کلاسیک هالیوود الهام گرفته شده و از همان ابتدای اکران نیز تکلیف آن ها مشخص بود که به یکی از فیلم های فراموش نشدنی ژانر ترسناک تبدیل خواهند شد. در این فیلم دو دختر زیبا در قالب یک گروه موسیقی در یک کلوب شبانه شروع به اجرای برنامه می کنند. این فیلم هیچ شباهتی به آن چه که تاکنون در سینما دیده اید ندارد و هر بار اتفاقاتی رخ می دهد که شاید به راحتی نتوانید آن ها را درک نمایید. این فیلم اگر چه بسیار عجیب و غریب است اما در عین حال تراژیک، جذاب و کنایه آمیز نیز هست.

 


۸- رام نشده

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017


آمات اسکالانته، فیلمساز مکزیکی که جایزه بهترین کارگردانی جشنواره کن برای فیلم «هلی» (Heli) را بدست آورد که شاید کسی انتظار آن را نداشت. این فیلم داستان کارتل های مواد مخدر در کشور مکزیک را به تصویر می کشد. اسکالانته بار دیگر جایزه بهترین کارگردانی در جشنواره ونیز را برای فیلم «رام نشده» (The Untamed) بدست آورد که اتفاق غیرقابل باورتری به نظر می رسید زیرا این فیلم بسیار عجیب تر از فیلم قبلی اسکالانته بود. این فیلم داستان یک موجود فرازمینی شبیه اختاپوس را روایت می کند که در یک طویله زندگی کرده که دیگران را وسوسه می کند. در این میان خانواده جوانی که در همان حوالی زندگی می کنند رفته رفته به این موجود جذب می شوند. در کل می توان گفت که این فیلم قصد دارد رابطه انسان با نیمه تاریک و سرکوب شده میل جنسی او را نشان دهد که بسیار جالب و پیچیده به تصویر کشیده می شود.

 


۷- در شب می آید

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017


در فیلم «در شب می آید» (It Comes At Night) دومین ساخته تری ادواردز شولتس پس از فیلم «کریشا» (Krisha) داستانی پساآخرالزمانی با بازی جوئل ادگرتون، کارمن اجوگو و کلوین هریسون جونیور روایت می شود که در آن یک خانواده پس از یک اتفاق بسیار بد که نسل بشر را در آستانه نابودی کامل قرار داده در یک کلبه جنگلی زندگی کرده و ناگهان مجبور می شوند خانواده ای دیگر را به خانه خود راه دهند. در ابتدا به نظر می رسد که آن ها رابطه خوبی با هم خواهند داشت اما رفته رفته اتفاقاتی رخ می دهد که به بی اعتمادی این دو خانواده و خشونت منجر شده و نهایتا وقایعی تراژیک برای دو طرف رخ می دهد. شاید فکر کنید در دنیایی که «مردگان متحرک» ساخته شده دیگر نیازی به چنین فیلم هایی نیست اما شولتس در این فیلم به اهمیت خانواده می پردازد و سیر داستانی جذاب و بازی های خیره کننده این فیلم را به یک ضرورت و نه زیاده روی تبدیل کرده است.

 


۶- بازی جرالد

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017 (علی پناهی)


داستان «بازی جرالد» (Gerald’s Game) یکی از داستان های تاریک استفن کینگ بود که بسیاری آن را غیرقابل تبدیل به یک فیلم می دانستند. این تریلر کامیک ترسناک در مورد یک زن است که ناگهان بیدار شده و خود را با دست های بسته شده در رختخواب می یابد. این فیلم یکی از بهترین فیلم های ژانر ترسناک سال است و مایک فلاناگان کارگردانی و نویسندگی آن را بر عهده داشته و کارلا گیوگینو نیز یکی از بهترین بازی های سال را در این فیلم انجام داده است. در سالی که زنان قربانی بسیاری بپا خواسته و داستان های تلخ گذشته خود و آزارهای جنسی را رسانه ای کردند این فیلم نیز داستان مشابهی را به زیباترین شکل ممکن به تصویر می کشد.

 


۵- شکارچیان عشق

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017


فیلم «شکارچیان عشق» (Hounds of Love) که اولین فیلم بن یانگ، کارگردان استرالیایی است یک فیلم ترسناک است که بر اساس داستانی واقعی ساخته شده و تماشای آن بسیار سخت خواهد بود. این فیلم داستان ربوده شدن، شکنجه و مورد تجاوز قرار گرفتن یک دختر جوان توسط زوجی در حومه شهر را روایت می کند که چندین نفر را به قتل رسانده اند. نکته مهم در مورد این فیلم غنای روانشناسانه ی آن است به خصوص زمانی که پای زن شرور داستان به میان می آید و نقش آن را اما بوث به زیبایی هر چه تمام تر بازی کرده است. در این فیلم ۱۰۸ دقیقه ای ذهنیات شخصیت زن داستان که به شوهر قاتل و متجاوز خود هر کمکی که می تواند می کند بررسی می شود.

 

اگر چه در رابطه او با شوهرش برخلاف ظاهر ماجرا شکاف های عمیقی وجود دارد و دختر داستان قصد دارد با تاکید بر همین شکاف ها از دست این دو فرار کند اما شخصیت زن شرور داستان همکاری خود با شوهرش را نشانه ی عشق بی مثال خود به همسرش می داند حتی اگر این عشق او را به سمت زیر پا گذاشتن اصول انسانی و اخلاقی سوق دهد.

 


۴- کشتن گوزن مقدس

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017 (علی پناهی)


فیلم جدید روانشناسانه ی یورگوس لانتیموس با نام «کشتن گوزن مقدس» (The Killing of A Sacred Deer) یک چالش است که رابطه ی عجیب و سایکوپاتیک بین یک جراح (کالین فارل)، همسرش (نیکول کیدمن) و دو فرزندش از یک طرف و یک غریبه را روایت می کند که شرارت و بدخواهی او به اندازه نحوه ی ماکارونی خوردنش کثیف و خطرناک است. اگر چه نباید بازی خیره کننده فارل و کیدمن و صحنه پردازی شبه کوبریکی لانتیموس را در این فیلم نادیده گرفت اما «کشتن گوزن مقدس» را باید فیلم بری کیوگان دانست که امسال در فیلم «دانکرک» کریستوفر نولان نیز حضور داشته و ترس سورئال فیلم را در قالب چهره آرام و رفتار ظاهراً طبیعی خود به شیوه ای ترسناک به تصویر می کشد.

 


۳- مادر!

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017


قابل درک است که چرا سینماروها علیه فیلم «مادر!» (Mother!) آخرین ساخته عجیب و غریب دارن آرونوفسکی قیام کردند. این فیلم در واقع کابوسی فراطبیعی بود که با موسیقی اندک خود چه از لحاظ جسمی و چه روحی جنیفر لارنس را تحت فشار قرار داد. این فیلم داستان یک فرقه مذهبی را روایت می کند که نوزاد تازه بدنیا آمده شخصیت اصلی فیلم را کشته و می خورند. اگر چه این فیلم از جانب منتقدان و بخصوص از جانب تماشاگران مورد غضب قرار گرفت اما باید آن را یک فیلم متمایز و زیبا از یکی از بهترین کارگردانان عصر حاضر دانست. اگر چه تماشای این فیلم بسیار سخت بوده و بسیار بیشتر از تحمل تماشاگران بود اما «مادر!» فیلمی است که بعد از تماشای آن دیگر فراموشش نخواهید کرد.

 


۲- خام

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017


از زمان اکران در جشنواره کن ۲۰۱۶، فیلم ترسناک و مشمئز کننده «خام» (Raw) ساخته جولیا دوکورنا رفته رفته به یکی از هنرمندانه ترین فیلم های ترسناک سال ۲۰۱۷ تبدیل شد. داستان محسوس اما غیرطبیعی یک زن جوان گیاهخوار که با حضور در دانشکده دامپزشکی طعم گوشت خام را می چشد بسیاری از تماشاگران این فیلم را بیهوش کرده و بسیاری نیز سالن های سینما را ترک کردند اگر چه داستان این فیلم نامانوس و ناشناخته است اما هنر کارگردان باعث شده که آن را حس کنید، درست مانند ویروسی که از درون شما را می خورد. بدون شک این فیلم علی رغم بودجه ناچیز و داستان عجیب و غریبش حرف های تازه زیادی برای گفتن در ژانر ترسناک دارد.

 


۱-برو بیرون

 

 بهترین فیلم های ترسناک 2017

از گذشته های دور فیلمسازان از ژانر وحشت به عنوان محملی برای رساندن پیام های اجتماعی استفاده کرده اند اما فیلم «برو بیرون» (Get Out) ساخته جوردن پیلی تماشاگر را شگفت زده می کند و وقتی که پیام داستان را دریافت می کنید از خود می پرسید که چرا تابحال چنین فیلمی با چنین پیامی ساخته نشده است. اما باید گفت که هیچ کسی به زیبایی و شوخ طبعی و البته تاثیرگذاری پیلی نمی توانست این فیلم را بسازد. این فیلم در کنار پرداختن به نژادپرستی خاموش و ظاهراً انکار شده در جامعه آمریکا دنیای واقعی موجود در میان لیبرال های سفید پوست را به تصویر می کشد که همزمان با آن به داستان های ناخوشایند جانبی نیز پرداخته می شود اما هیچ گاه این پراکندگی پیامی، تمرکز و انسجام فیلم را تحت تاثیر قرار نمی دهد.

اگر چه بسیاری انتظار داشتند که پرفروش ترین فیلم ترسناک سال و تاریخ یعنی فیلم «آن» (It) ساخته اندی موشتی نیز در این فهرست وجود داشته باشد اما این فیلم مانند قطعاتی مجزاست که به هم وصل شده اند و شاید از نظر نویسنده زیبایی ده فیلم ترسناک برتر سال را نداشت. فیلم دیگری که در این ژانر درخشش قابل توجهی در سال ۲۰۱۷ داشت فیلم «شکاف» (Split) ساخته جدید ام نایت شیامالان بود که فیلم بسیار خوبی بود اما شاید به اندازه کافی برای قرار گرفتن در این لیست خوب نبود. از دیگر فیلم های ترسناک خوب سال نیز می توان به فیلم های «زندگی» (Life)، «درمانی برای خوب بودن» (A Cure For Wellness) و «فرقه چاکی» (Cult Of Chucky) اشاره کرد که علی رغم زیبایی های خود نتوانستند جایی در میان ده فیلم برتر ترسناک سال داشته باشند. برخی از فیلم های دیگر نیز به دلیل این که خود ملغمه ای از چندین ژانر بوده و نمی توان آن ها را صرفاً فیلم هایی ترسناک نامید از این لیست جدا ماندند هر چند به نوبه ی خود فیلم های تحسین کننده بودند. از میان این فیلم ها می توان به فیلم تحسین شده ی «شکل آب» (The Shape Of Water)، «تلما» (Thelma)، «آنابل: خلقت» (Annabelle:Creation)، «تغییر شکل» (The Transfiguration) اشاره کرد.

-