اخبار سینمای جهان

اخبار سریال و فیلم - صفحه 503 از 507 - یک سایت دیگر با وردپرس فارسی

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۶
هفته نامه همشهری جوان: به آفرید غفاریان، یکی از چهره های جدید و جوان جشنواره امسال است. او سال ۱۳۷۲ به دنیا آمده اما خیلی کوچک تر از سنش به نظر می رسد. او چند سالی است با گروه حسن معجونی در تئاتر کار می کند و اتفاقا مهدی کرم پور هم او را از روی بازی اش در یکی از همین نمایش ها انتخاب کرده. فیلم «سوفی و دیوانه» کرم پرو، یکی از متفاوت ترین فیلم های جشنواره است و بخش عمده ای از آن با بازی امیر جعفری و به آفرید غفاریان پیش می رود. با این بازیگر جوان ده هفتادی گپ زده ایم.

وقتی بازیگری برای اولین بار به عنوان نقش اول یک فیلم انتخاب می شود، اول از همه این سوال پیش می آید که قبلا کجا بوده و از کجا شروع کرده. نقطه شروعت در بازیگری کجا بود؟

چند سال پیش در هنرستان تئاتر می خواندم.

 

ما مجبور بودیم بعد از دیپلم، یک دوره کارآموزی بگذرانیم. هر یک از بچه های مدرسه برای کار به جایی رفتند. من و دو تا همکلاسی ام رفتیم خانه هنرمندان و با حسن معجونی صحبت کردیم که بگذارد دوره کارآموزی مان را آنجا بگذرانیم. بعد از این نمایش، در آماده سازی یک کتاب صوتی با اقای معجونی همکاری کردم. بعد از آن دستیار حسن معجونی برای کار «باغ آلبالو» به من زنگ زد. خیلی هیجان زده بودم. وقتی رفتم دیدم خانم هما روستا، رضا بهبودی و لیلی رشیدی سر تمرین هستند. این اولین کار جدی من روی صحنه بود.

 

از آن کار کلی تجربه به دست آوردم. کنار آدم های مهم تئاتری کار کردم و اتفاق خیلی خوبی برایم بود. آن جا نقش دختر کوچک خانم روستا را بازی کردم. بعد از آن در دانشگاه تئاتر قبول شدم و چند کار دانشجویی انجام دادم. دوباره سر کار «ستوان اینیشمور» با حسن معجونی همکاری کردم.

 

گفت و گو با بازیگر دهه هفتادی در جشنواره فجر امسال

مهدی کرم پور چطور تو را برای نقش سوفی فیلم «سوفی و دیوانه انتخاب کرد؟


خانم شکوفا کریمی که هم همسر آقای کرم پور است و هم مدیر تولید فیلم، بازی من را در یکی از نمایش ها دیده و حس کرده بود برای این نقش خوب هستم. البته آقای کرم پور اسمم را از دانشجویانش هم شنیده بود. آن موقع برای تست به من زنگ زدند. من اصولا تست تصویر برای فیلم ها نمی رفتم. چون دلم می خواست تئاتر کار کنم.

یعنی پیشنهاد کار تصویر داشتی اما نمی رفتی؟


من زیاد بازیگری نبودم که دنبال بازی در سینما باشم. ولی بعد از «ستوان اینیشمور» چون یک مرتبه نقش جان دار و خوبی بازی کردم بیشتر دیده شدم و بعد از آن شرایطم تغییر کرد و می رفتم تست می دادم. برای «بادیگار»، «سیانور» و «فراری» هم تست داده بودم حتی برای «متولد ۶۵» هم باهام تماس گرفتند. وقتی از دفتر آقای کرم پور زنگ زدند چون خیلی نقش ویژه ای بود حس کردم از پس آن بر می آیم. رفتم تست دادم اما خودم فکر نمی کردم نتیجه تست خوب شده باشد ولی زنگ زدند و گفتند بیا با امیر جعفری متن را بخوان. یکی دو هفته ای طول کشید تا فهمیدم واقعا جدی است.

چند نفر کلا تست دادند و از بین چند نفر انتخاب شدی؟


من هیچ  کدامشان را ندیدم و اصلا نفهمیدم چند نفر بودند.

فکر می کنی بازی ات چه ویژگی ای داشت که از بین تمام افراد انتخاب شدی؟


راستش فکر کنم مهم ترین دلیلی که به خاطرش انتخاب شدم این بود که می خواستند بازیگری که این نقش را بازی می کند به لحاظ روایتگری، روی بیانش مسلط باشد و بتواند مخاطب را جذب کند.

شخصیت سوفی، صدای ذهن دارد. یعنی می خواستند نریشن ها خوب از آب دربیاید؟


نه خود شخصیت زیاد حرف می زند. باید طوری حرف می زدم که مردم توی سالن سینما دلشان بخواهد گوش دهند. البته برایشان مهم بود که بازیگر ناشناسی آن را بازی کند تا مردم نسبت به او شناختی نداشته باشند.

مواجهه ات با امیر جعفری چطور بود؟ به هر حال این فیلم دو بازیگر اصلی دارد که تو و امیر جعفری هستید و مدام در طول کار قرار است با هم تعامل داشته باشید. نمی ترسیدی که نتوانی از پس نقش مقابل بازیگری مثل امیر جعفری بربیای؟


آن روزی که رفتم تست بدهم گفتند حواست را جمع کن الان می خواهی جلوی امیر جعفری متن بخوانی. گفتم مشکلی نیست. ولی واقعا خیلی عجیب است آدم بخواهد مقابل بازیگری نقش بگوید که خیلی توی تلویزیون و سینما او را دیده، چون معمولا آدم تئاتری ها را زیاد می بیند اما من امیر جعفری را بیشتر از تلویزیون دیده بودم. خیلی جدی رفتم متن خواندم و به نظرم اصلا سخت نبود. امیر جعفری آدم زیاد جدی ای نیست. همان طوری است که همیشه می بینیم. واقعا هوایم را داشت. البته من هم سعی می کردم کارم را درست انجام دهم. دیالوگ هایم را همیشه زود حفظ می کردم، سر موقع می آمدم و…

 

گفت و گو با بازیگر دهه هفتادی در جشنواره فجر امسال

یعنی سریع به تعامل رسیدید!


آره خیلی زود. اصلا نمی گذشت فضا ناراحت کننده باشد.

وقتی داستان فیلم را خواندی چه حسی داشتی؟ طوری بود که برای بازی ترغیبت کند؟ به هر حال این اولین نقشی است که با آن به سینما پا می گذاری.


اول که متن را خواندم نمی دانستم برای کدام یک از دخترهای داخل فیلمنامه انتخاب شده ام. حدس می زدم نقش دختر فرعی داستان را به من بدهند. با خودم می گفتم من که برای این نقش اصلی مناسب ترم. بعد گفتم حالا بروم ببینم چطور می شود. چون مطمئن نبودم الان موقع آن شده به سینما وارد شوم یا نه. به نظرم این نقش خیلی ساده و روان است. از آن نقش هایی نیست که باید و نباید خاصی داشته باشد. من کاملا در فیلم، خودم بودم و خیلی راحت بازی کردم.

می دانی که امسال در جشنواره همه کارگردان ها و منتقدان بازی است را می بینند و طبیعتا بعد از آن پیشنهادهای زیادی به تو می شود و اتفاق های مهمی در کارنامه کاری ات می افتد. فکر می کنی نقش سوفی، طوری هست که فیلمسازها را برای انتخاب تو ترغیب کند؟


نقش سوفی این طوری نیست که بتوانی یک بازی بی نهایت دراماتیکی به نمایشبگذاری. ما هیچ وقت نمی فهمیم این آدم موقعی که خیلی ناراحت است چه می کند یا در دوران ناامیدی چه شکلی می شود. واکنش های احساسی یا عصبی خاصی را که شاید مخاطب سینما منتظر باشد ندارد. خیلی راحت و آرام پیش می رود. البته ما بخشی از زندگی این آدم را می بینیم و وارد سایر وجوه زندگی او نمی شویم.

مهدی کرم پور از جمله کارگردان هایی است که استاندارد خاص خودش را در فیلمسازی دارد. برای همین از الان می توان امیدوار بود بازی تو هم به عنوان یکی از بازیگران نقش اصلی، در این فیلم، استاندارد خودش را داشته باشد. مواجهه ات با این کارگردان چطور بود؟


خیلی کارگردان دقیق و بابرنامه ای بود. همه چیز در نهایت آرامش پیش می رفت. کاملا حرف همدیگر را می فهمیدیم. بیشتر از هر چیزی برایم مهم بود گروهی که مهدی کرم پور دور خودش جمع کرده بود گروهی آرام و صمیمی بودند.

به عنوان بازیگری که از تئاتر کارش را شروع کرده چقدر طول کشید تا بتوانی با مختصات بازی جلوی دوربین کنار بیایی؟


«سوفی و دیوانه»، اولین تجربه من جلوی دوربین نبود. چون فیلم کوتاه زیاد کار کردم اما اولین تجربه حرفه ای ام بود. وقتی جلوی یک دوربین حرفه ای قرار گرفتم، اول خیلی برایم دست و پاگیر بود. در تئاتر آزادانه حرکت می کنی اما این جا باید حواست به خیلی چیزها باشد. همزمان به دوربین، زاویه بدن، هاشف، نور و… باید دقت کنی و این ها همه دست و پایت را می بندد اما خیلی زود با این شرایط کنار آمدم. فکر می کنم خیلی وقت آدم ها را نگرفتم.

تجربه بازی در فیلم سینمایی آن قدر خوب بود که بخواهی ادامه دهی؟


سعی می کنم خیلی محتاطانه انتخاب کنم. کاری را قبول نمی کنم که وقت کار اصلی ام را که تئاتر است بگیرد و نتوانم به آن برسم.

همچنان تئاتر اهمیت بیشتری برایت دارد؟


بله کاملا. با این که مخاطبش کمتر است اما آن جا خیلی آزادترم.

خیلی بازیگران تئاتری مشهوری داشتیم که بعد از سال ها حضور در تئاتر، به سینما و تلویزیون آمدند. حالا فقط چند سال است که حضور در تئاتر را تجربه کرده ای و این اتفاق برایت خیلی زود افتاده. فکر نمی کنی اگ رتجربه بیشتری در تئاتر داشتی، شروع به کارت در سینما بهتر می شد؟


خب در صحنه تئاتر تو می توانی خلاقیتی از خودت نشان دهی که هیچ وقت در سینما و جلوی دوربین نمی توانی. فکر می کنم حتی اگر در تئاتر به جایگاه بالاتری هم نرسم باز هم به نظرم زنده بودن تئاتر خیلی خیلی جذاب تر از سینماست. وقتی به عنوان بازیگر روی صحنه حاضر می شوی و سنگینی نگاه آن همه آدم را روی خودت احساس می کنی به شدت احساس رضایت می کنی. انگار یک جورهایی به آن معتاد می شوی. دیگر سینما نمی تواند به تنهایی راضی ات کند.

•    سوفی و دیوانه پنجمین فیلم بلند مهدی کرم پور است که برخلاف ساخته های قبلی اش فیلمی جمع و جور و به قول سینمایی ها «لوباجت» محسوب می شود.

•    داستان سوفی و دیوانه قصه مردی است که از همه جا بریده و می خواهد به زندگی اش پایان بدهد. او برای این کار می خواهد خودش را جلوی مترو بیندازد که در ایستگاه مترو با دختری جوان آشنا می شود.

•    مهدی کرم پور برای پیدا کردن نقش دختر فیلمش از بازیگران ناشناخته زادی تست گرفت تا این که سرانجام به آفرید غفاریان را انتخاب کرد.

•    امیر جعفری در این فیلم بازی متفاوت و گرمی دارد. خیلی ها که این فیلم را دیده اند معتقدند که او در جشنواره امسال یکی از شانس های اصلی تصاحب سیمرغ است.

-

کسی را تشویق به مهاجرت نکردم

دسته بندی : اخبار سینمای جهان تاریخ : شنبه ۱۶ بهمن ۱۳۹۵
وب سایت مجله دنیای تصویر – ترجمه از علی فیاضی: «فروشنده» بعد از  ایران و اروپا به تازگی در آمریکای شمالی به نمایش در آمده و اکران عمومی آن هم از ساعاتی قبل در آمریکا آغاز شده است. ساخته‌ی جدید اصغر فرهادی با وجود آن که چندان مورد لطف منتقدان فرانسوی و انگلیسی قرار نگرفت با  استقبال قابل توجهی از سوی رسانه‌ها و نشریات معتبر آمریکایی مواجه شده است.

برای مثال وال استریت ژورنال، اینترتینمت ویکلی، نیویورک تایمز و مجله اسلنت همگی به فیلم امتیاز کامل داده و دستاوردی هنرمندانه خوانده اند. رولینگ استون، لس‌آنجلس تایمز و نیویورکر هم به طرفداران و ستایشگران فیلم اضافه شده اند.

 

سانسور و خلاقیت، زنان آینده‌نگر و تصویر ایران در فیلم‌ها 

با اعلام نامزدی «فروشنده» برای اسکار و بعد از رسمیت یافتن قانون منع ورود ایرانیان و واکنش‌های جامعه‌ی سینمایی به عدم حضور فرهادی در مراسم اسکار، این نماینده سینمای ایران بیش از پیش در کانون توجه قرار گرفته است.

به همین مناسبت گفتگوی اخیر فرهادی با مجله اسلنت را در اینجا می‌خوانید که در آن به تصویر ایران در فیلم‌های خود و موضوعاتی چون علاقه به اینگمار برگمان، علت همکاری مداوم با ترانه علیدوستی، سانسور و آزادی بیان در داخل کشور اشاره کرده است.

-فیلم‌های تو باعث خلق دریچه‌ای به سمت زندگی ایرانی می‌شوند، قسمتی از آن به دلیل شخصیت‌هایی است  که به راحتی می‌شود باهاشان ارتباط برقرار کرد و قسمت دیگر آن به دلیل پیچیدگی‌های اخلاقی‌شان است. فکر می‌کنی آیا این ویژگی باعث خنثی شدن تبلیغات کشور‌هایی مثل کشور من (آمریکا) می‌شود که قصد معرفی ایران به عنوان کشوری ترسناک و پر از افراطی‌های مذهبی و سیاسی را دارند؟

-زمانی که در حال ساخت فیلمم هستم به این فکر نمی‌کنم که تصویر درستی از مردمم به جهان نمایش دهم. اما ناخودآگاه چنین اتفاقی می‌افتد و همین برایم راضی کننده است. شرایطی که شخصیت‌ها در آن قرار داده شده اند، شرایطی است که امکان دارد در هرجای دیگری از دنیا اتفاق بیافتد. نگاهی که من به شخصیت‌ها دارم نگاه همزادپندارانه است، حتی در برخورد با شخصیت‌هایی که مقصر اند. شاید این چیزی است که مردم دنیا می‌پسندند. این که خودت را بتوانی در شرایط فرد دیگری بگذاری. این نکته همیشه برایم مهم بوده چه زمانی که در تئاتر کار می‌کردم و چه زمانی که فیلمنامه می‌نوشتم.

– سانسور در ایران برای بعضی از ایرانی‌ها سختی‌هایی را به وجود آورده. برای مثال کسی مانند جعفر پناهی. تو در جلسه پرسش و پاسخ فستیوال نیویورک بعد از نمایش جدایی در این باره صحبت کردی که چگونه همیشه از نمایش فیلمت در ایران با وجود تمام سانسور ها مطمئن می‌شوی: «یکی از دلایلش این است که من در فیلم‌هایم فریاد نمی‌زنم و دیگر این که نظرم را به مخاطب  تحمیل نمی‌کنم.»

این که تو باعث فکر کردن خود به خود مخاطب می‌شوی حالا به امضای تو پای فیلم هایت تبدیل شده و من همیشه به آن به عنوان انتخابی هنری نگاه کردم، اما آیا دلیل این ویژگی جلوگیری از سانسور است؟

-من رابطه هنر و سانسور را مثل رابطه آب و سنگ می‌بینم. زمانی که مانعی مثل سنگ را جلوی آب می‌گذاری. آب بالاخره راهش  را برای پشت سر گذاشتن مانع پیدا می‌کند. این به این معنا نیست که من با سانسور موافقم اما سانسور همیشه به طور غیر ارادی باعث خلاقیت می‌شود. سانسور در بلند مدت بسیار مخرب است و خلاقیت را می‌کشد. اما در کوتاه مدت می‌تواند آدم ها را خلاق کند.

 

سانسور و خلاقیت، زنان آینده‌نگر و تصویر ایران در فیلم‌ها

-آیا یکی از نمود های خلاقیتت در مواجه شدن با سانسور همان رساندن منظورت به شکل غیر مستقیم است؟

-یه نوعی باعث می‌شود نیابتی و غیر مستقیم صحبت کنی. به هرحال هم من دوست ندارم در سینما مستقیم حرفم را بزنم. زمانی که حرفی را مستقیم می‌زنی درواقع درحال تحمیل کردن چیزی به مخاطبت هستی.

-سانسور دقیقا در ایران چگونه انجام می‌شود البته متوجهم که قوانین مشخصی وجود ندارد. اما نمای کلی چگونه است؟

-سانسور شکل‌ های متفاوتی دارد. یکی سانسور رسمی است: کمیته ای که فیلم‌نامه ها را می‌خوانند  و نظراتش را می‌دهد. این افراد به این دلیل که طی سال ها با دیدن فیلم به سینما نزدیک شده اند ملایم تر و ساده‌گیر تر هستند. اما نوع دیگری از سانسور وجود دارد که سانسور غیر‌رسمی است. زمانی که فیلم تمام شده و نمایش داده می‌شود. کسانی که همه چیز را با چش‌های سیاسی می‌بینند عینک های ریز‌بینانه شان را به چشم می‌زنند و به جزییات نگاه می‌کنند. آن ها دنبال چیزهایی می‌گردند که امکان دارد بر علیه‌شان باشد. بعد هم تفاسیری از فیلم می‌کنند که هیچ ارتباطی با فیلم ندارد و این کار به ارتباطی که مخاطب عادی قرار است با فیلم برقرار کند صدمه وارد شود.

-آیا مجبوری فیلم را برای چیزی که آن ‌ها می‌خواهند تغییر دهی؟

-نه من فیلم را تغییر نمی‌دهم.

-منظور از صدمه به ارتباط مخاطب و فیلم چیست؟

-مثلا آن ها فیلم را دچار مضمونی می‌کنند که در واقع در فیلم وجود ندارد و ذهن مخاطب را منحرف می‌کنند. زمانی که جدایی اکران شد. آن‌هایی که همیشه همه چیز را از زوایای سیاسی می‌بینند گفتند که فیلم مهاجرت از ایران را تشویق می‌کند. این حرف برای من خیلی عجیب بود چرا که من در فیلم هم شخصیت زنی داشتم که قصد داشت از ایران خارج شود، هم شخصیت مردی داشتم که قصد داشت در ایران بماند و فیلم درگیری بین این دو است.

 

من فکر نمی‌کنم کسی با دیدن جدایی تشویق به ترک کشور شود. در واقع برعکسش اتفاق افتاد و بسیاری از خارج از ایران بعد از دید فیلم به دیدار خانواده هاشان در ایران رفتند. اما این بحث اشتباه باعث بحث های بیش تری درباره فیلم می‌شود. آن ها مرا مجبور نمی‌کنند که فیلمم را تغییر دهم. بلکه باعث می‌شوند رابطه مخاطب با فیلمم از حالت عادی و درست منحرف و دچار نغییر شود.

 

سانسور و خلاقیت، زنان آینده‌نگر و تصویر ایران در فیلم‌ها

-در کشور من از نظر قانونی –فعلا-دارای آزادی بیان هستیم. اما باز هم ساختن فیلم هنری با ویژگی فیلم های تو کار خیلی سختی است. بیشنر به دلیل فشار برای فروش فیلم ها و لزو ماین‌که نوع خاصی از فیلم می‌تواند سرمایه جذب کند و پخش و تبلیغ شود. برای تو ساختن فیلم در این‌جا راحت تر است یا ایران؟

-به این دلیل که فیلم های ساخته شده در ایران فیلم هایی با تولید بزرگ و بودجه های بالا نیستند در ایران فیلم ساختن برایم راحت تر است. به هر حال در آن جا هم چیز‌هایی وجود دارد که باعث سختی می‌شود و بر عکسش وجود دارد. مثلا من در ایران می‌توانم بهترین تیمی را که می‌توانم داشته باشم پیدا کنم. علی‌رغم تمام مشکلات هنوز فیلم ساختن در ایران را ترجیح می‌دهم.

-در ایران فیلم‌هایت چقدر دیده شده؟

-به غیر از جدایی،  فروشنده  بیش‌ترین موفقیت را به دست آورده و تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران شده است.

-فکر می‌کنی این موفقیت درباره ویژگی های خاص فیلم آخرت است یا این که مردم کم کم در حال شناختن تو به عنوان یک کارگردان هستند؟ این را می‌دانم که سخنرانی اسکارت در ایران به طور گسترده ای دیده شد.

-می‌تواند کمی از هر دو باشد. اما بدون شک تعداد زیادی با این نوع سینما ارتباط برقرار کرده اند. سینمایی که در کنار اهدافش در راستای سرگرمی مخاطب به او فرصت چالش خودش را هم می دهد.

-آیا تو از دوست داران اینگمار برگمن هستی؟ دلیل سوالم این است که که تعویض و جا به جایی ها بین تئاتر و کار کردن بازیگران باهم، زندگی خصوصی و ازدواج فرسوده دو نفر از اعضای گروه مرا یاد برگمن انداخت.

-من خیلی برگمن را دوست دارم. فکر می‌کنم او یکی از بهترین‌ها در دنیاست. پوستری از شرم در یکی از صحنه‌های فیلم قرار داده ام. یکی از مشخصه‌های آثار برگمن تاکیدش بر روان‌شناسی هر کدام از شخصیت‌ها به شکل فردی است. و فیلم‌ها ارتباط با قدرت‌مندی با تئاتر دارند.

-ترانه علیدوستی به غیر از این فیلم در چندین فیلم دیگرت نقش‌های اصلی را بازی کرده، چه چیزی درباره او و رابطه کاریتان وجود دارد که توانسته این قدر خوب جواب بدهد؟

-بعد از شهر زیبا ، چهارشنبه سوری و درباره الی این چهارمین فیلمم با ترانه بود. او بازیگر خیلی باهوشی است. از آن بازیگرانی که باید شخصیت را به طور کامل درک کنند. در این فیلم هم نقش دشواری داشت. چرا که در قسمت عمده فیلم رعنا به دلیل صدماتی که بهش وارد شده سکوت می‌کند. کاری که ترانه باید انجام می‌داد این بود که  نشان دهد رعنا نه به خاطر منفعل بودن بلکه به این علت که صدمه دیده سکوت می‌کند.

 

سانسور و خلاقیت، زنان آینده‌نگر و تصویر ایران در فیلم‌ها

-تو همیشه در نمایش تصویر درستی از زنان در فیلم هایت موفق بودی ،به نظرت چقدر از ظلمی را که زنان تجربه می‌کنند از طرف مردان به ظاهر خوب مانند عماد سرچشمه می‌گیرد؟ کسی که غرور مردانه‌اش او را از دیدن زخمی که رعنا در تعارض برداشته باز می‌دارد، و همین طور این ظلم جقدر از طرف مردانی است که آشکارا ضد‌زن و سلطه‌طلب هستند؟

-مردان من در شرایط عادی مردهای معمولی هستند. اما زمانی که به بحران می‌رسند شخصیتشان تغییر می‌کند. این انتخاب خود من است. من شخصیت‌های مردی را انتخاب  می‌کنم که در شرایط دشواری قرار دارند و زمانی که در این شرایط سخت قرار می‌گیرند، نمی‌توانند تصمیم بگیرند. این مردان عموماً مردان خوبی هستند اما شرایط به آن ها اجازه نمی‌دهد که اصول اخلاقیشان را اجرا کنند.

-پس تو با این که مردان خودشان به همسرانشان و زنان اطرافشان ظلم می‌کنند مخالفی و باور داری که آن ها خودشان هم قربانی شرایط اند؟

-این باور شخصی من است. هیچ دلیل علمی هم برایش ندارم. من فکر می‌کنم مردان معمولا نوعی حس قوی مالکیت نسبت به زنان دارند و این همان چیزی است که رفتار‌هاشان را تعیین می‌کند به خصوص چنین چیزی در جوامع سنتی بیش‌تر قابل مشاهده است. همین‌طور مردان بیش از زنان به گذشته فکر می‌کنند. زنان به دلیل تواناییشان در به دنیا آوردن بچه بیش‌تر به آینده نگاه می‌کنند. آن ها راحت‌تر می‌گذرند.

-می‌گذرند؟

-آنها می‌توانند از گذشته به سمت آینده تغییر جهت دهند. اما مردها بیشتر در گذشته می‌مانند. آن ها می‌خواهند گذشته را اصلاح کنند، به آن برگردند و درباره اش صحبت کنند. تمام شخصیت‌های من همیشه از این فرمول پیروی کرده اند. در جدایی مرد چشم‌اندازش به سمت پدرش است و نگاهش بر روی گذشته قفل شده، اما زن در فکر آینده دخترش است.

-

هفته نامه چلچراغ – نسیم بنایی: سال، البته از نوع میلادی اش، نو شد و سینما یک سال بزرگ تر. علاقه مندان به سینما منتظرند ببینند در سال ۲۰۱۷ چه فیلم هایی روی پرده نقره ای به نمایش در می آید. اکثر کارگردان هایی که در سال های گذشته بی کار نشسته بودند، دوباره دست به کار شده اند. از پولانسکی ۸۳ ساله گرفته تا کارگردان کره جنوبی و کارگردان تونسی فرانسوی، همگی تلاش کرده اند با دست پر به استقبال سال نوی میلادی بروند.

گاردین در گزارشی، گلچین فیلم هایی را که می تواند در سال ۲۰۱۷ مخاطب را میخکوب کند، آورده است. اکث راین فیلم ها از رمان های معروف اقتباس شده اند. برخی ادامه سری های قبلی خود هستند و برخی هم کلا پایان خوش هستند. برخی برای رقابت در کن و به چنگ آوردن نخل طلا پا به میدان گذاشته اند و برخی دیگر هدفی به جز سرگرمی ندارند. آن ها که مخاطب را در جای خود میخکوب می کنند، در این فهرست گاردین آمده است.

براساس یک داستان واقعی

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

رومن پولانسکی در ۸۳ سالگی هم چنان می درخشد و در کانون توجه همگان قرار دارد. البته او از سال ۲۰۱۳ فیلم جدیدی روانه بازار فیلم نکرده بود. آخرین فیلم او «ونوس در پوست خز» بود. اما الیویه آسایاس، فیلمنامه نویس فرانسوی، اجازه نداد خالق «پیانیست» بازنشسته شود. به این ترتیب پولانسکی قرار است به همراه آسایاس اقتباسی از رمان دلفین دو ویگان، نویسنده فرانسوی، داشته باشند که در آن زندگی یک نویسنده و طرفدار دوآتشه اش به نمایش کشیده می شود.

عنوان این رمان «براساس یک داستان واقعی» است که درگیری های یک نویسنده برای کامل کردن کتابش را نشان می دهد، در حالی که مورد توجه یک طرفدار دوآتشه قرار دارد و این توجه را نمی خواهد.

آسایاس فیلمنامه را می نویسد و پولانسکی آن را کارگردانی می کند. دو ویگان در این رمان تلاش کرده رابطه مخاطب با رمان ها را مورد توجه قرار بدهد.


منو به اسم خودت صدا کن

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

عنوان های وسوسه برانگیز بسیار زیادی برای تماشای فیلم وجود دارد، اما این اثر لوکا کوادانینو کمی متفاوت است. آرمی همر،بازیگر آمریکایی، در این فیلم نقش آفرینی کرده و را بطه عاشقانه نامتعارفی را در یک تابستان تجربه می کند که فیلم را می سازد. انتظار می رود این فیلم به خاطر داستانی که به تصویر می کشد، با انتقادات بسیار زیادی همراه شود و به یکی از بحث برانگیزترین فیلم های ۲۰۱۷ تبدیل شود. مایکل استلبرگ، دیگر بازیگر آمریکایی، نیز جزو کاراکترهای اصلی این فیلم است.

 


مرگ و زندگی جان اف دونووان

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

انتظار کن از این فیلم نداشته باشید. زاویه دولان در سال ۲۰۱۴ با فیلم «مامان» جوز نامزدهای دریافت نخل طلا بود. این بار قدری بعید است، اما باز هم می توان یک جای خالی برای این بازیگر جوان نگه داشت. در کنار او کیت هرینگتون قرار دارد که نقش یک بازیگر تازه کار آمریکایی را بازی می کند و سردبیر یک مجله زرد او را متهم به بیماری «پدوفیلیا» کرده است؛ بیماری ای که در آن افراد به کودکان گرایش جنسی دارند.

هرینگتون برای تحقق رویای خود برای بازیگری در صنعت سینما ناگزیر می شود با این اتهام بزرگ بجنگد. درواقع توفانی در زندگی او به راه می افتد. بازیگران نامی دیگری که در این فیلم هم وجود دارند، مثل ناتالی پورتمن، کتی بیتس، سوزان ساراندون و مایکل گمبون.

 


کوچک سازی

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

کمدی درامی از الکساندر پین در راه است که هیچ کس نمی تواند آن را از دست بدهد. این یکی از بلندپروازانه ترین طرح هایی است که پین تاکنون دنبال کرده است. در این فیلم مت دیمون و کریستن ویگ زوجی را به نمایش می گذارند که قرار است به صورت داوطلبانه کوچک شوند. آن ها در حقیقت جان خود را کف دستشان می گذارند تا این آزمایش را انجام بدهند، اما در دقایق آخر مرد تنها می ماند، چرا که همسرش از تصمیم خود منصرف می شود و عقب می کشد. کریستوف والتس و نیل پاتری هریس از دیگر بازیگران کلیدی در «کوچک سازی» هستند. این فیلم احتمالا ۲۲ دسامبر ۲۰۱۷ روانه بازار می شود.

 


پایان خوش

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

میشاییل هانکه و ایزابل هوپر در کنار هم فیلم جدیدی را روی پرده سینما خواهندآورد. هانکه آخرین بار فیلم «عشق» را در سال ۲۰۱۲ روانه بازار کرده بود و اکنون با فیلم «پایان خوش» دوباره به سینما بازگشته است. فیلم «عشق» جزو موفق ترین فیلم ها بود که از نخل طلا تا جازه گلدن گلوب را از آن خود کرد. حالا همان بازیگران در فیلم «پایان خوش» دور هم جمع شده اند. این پروژه از دسامبر ۲۰۱۵ آغاز شده و تاکنون به صورتی مرمزو پیش رفته است. فیلم برداری نیز از تابتسان ۲۰۱۶ در شما فرانسه آغاز شده. احتمال می رود بحران مهاجرت بخشی از زمینه داستان این فیلم باشد.

 


کشتن آهوی مقدس

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

کالین فارل، بازیگر ایرلندی سینمای هالیوود، در فیلم «خرچنگ» آن تحسینی را که شایسته اش بود، دریافت نکرد، اما هنوز تسلیم نشده و با فیلم جدیدی از یورگوس لانتی موس، کارگردان یونانی، روی پرده نقره ای ظاهر خواهدشد. تمام چیزی که در مورد داستان این فیلم در دست است، این است که یک جراح، باندی خانوادگی را به کمک یک پسر شرور راه می اندازد که نتایجی فاجعه بار به همراه دارد. دیگر برگ برنده این فیلم، نیکول کیدمن است که به شکلی خارق العاده در این فیلم هنرنمایی می کند.

 


تکیه بر پیت

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

در میان تمام پروژه هایی که بعد از فیلم «۴۵ سال» از اندرو هیگ دیده شد، این آخری اصلا از او انتظار نمی رفت. هر چند این کارگردان انگلیسی شاهکارهای بسیاری داشته، اما این یکی مطابق انتظارات نوبده است پیت یک اسب مسابقه ای است که پسری ۱۵ ساله را از پورتلند به اورگان می برد تا یک فامیل دور را آن جا ببیند. تولید این فیلم نیز از ماه می ۲۰۱۵ آغاز شد. به هر حال با سابقه این کارگردان می توان امید داشت که این فیلم هم مورد استقبال بینندگان قرار بگیرد.

 


مکتوب، مکتوب است

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

تونسی ها هم در فهرست سازندگان هیجان انگیزترین فیلم های سال ۲۰۱۷ قرار دارند. عبداللطیف کشیش، کارگردان تونسی فرانسوی، که در سال ۲۰۱۳ با فیلم «آّی گرم ترین رنگ است» در جشنواره کن درخشیده بود، این بار با فیلم جدیدی ظاهر شده است. فعلا این فیلم مانند یک معماست و حتی در مورد بازیگران آن نیز صحبت زیادی به میان نیامده است. انتظار می رود این فیلم تا ماه آوریل به کن راه پیدا کند و با دیگر فیلم ها در این جشنواره رقابت کند. این فیلم درباره یک فیلمنامه نویس است که زندگی شخصی و حرفه ای اش در بازدید از خانه مادری با هم ادغام می شود. داستان نیز بر همین مدار پیش می رود.

 


سهمناک

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

همه اهالی فیلم «آرتیست» و میشل آزاناویسوس کارگردان آن را می شناسند. کسی که بعد از «آرتیست» یا «جست و جو» به درگیری های چچن پرداخت. حالا همه منتظر فیل بعدی او هستند. برنده اسکار قصد دارد به کمک لویی گارل استیس مارتین به عنوان ستاره های جدید، شاهکار جدیدی را به علاقه مندان دنیای سینما عرضه کند. برنیس بژو، همسر آزاناویسوس، نیز در  فرایند میکس این فیلم حضور خواهدداشت. بدون تردید، شاهکاری در راه است.

 


برادران سیسترز

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

واکین فینیکس نخستین بار است که در این فهرست گاردین قرار می گیرد. داستان این فیلم برگرفته از کتاب پارتیک دوویت، نویسنده کانادایی، است. ماجرای این فیلم را برادران قاتل پیش می برند که در جست و جوی یک یابنده طلا به صحرایی دورافتاده در اورگان می روند. البته این داستان مربوط به سال های ۱۸۵۰ تا ۱۸۵۹ است. این فیلم نسبت به بقیه فیلم ها کاملا متفاوت به نظر می آید. رمان تاریخی «برادران سیسترز» که این فیلم از روی آن ساخته شده، نخستین بار در سال ۲۰۱۱ منتشر شده است.

 


مخفی سازی

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

ویم وندرس هم از روی رمانی با نام «مخفی سازی»، فیلمی با همین عنوان ساخته است. جیمز مک آووی در این فیلم نقش یک مرد انگلیسی را بازی می کند که به دست گروه های تروریستی افتاده و در اتاقی بدون پنجره در شرق ساحل آفریقا زندانی شده است. هر چند تا این جا به نظر نمی رسد، اما این فیلم داستانی رمانتیک دارد. برخی منتقدان می گویند این فیلم دیوانه کننده خواهدبود.

 


رگ یابی تی ۲

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

 

ژانویه ۲۰۱۷ قرار است فیلمی روانه سینمای بریتانیا شود که فرصتی دوباره به دنی بویل می دهد. اکران جهانی آننیز فوریه ۲۰۱۷ خواهدبود. این فیلم در حقیقت دنبال فیلم «رگ یابی» است که ۲۰ سال بعد را نشان می دهد. دوستان قدیمی دوباره با یکدیگر دیدار می کنند و داستان شکل می گیرد. البته این فیلم قرار بود از سال ۲۰۰۹ پی گیری شود و بالاخره به ۲۰۱۷ رسید. برخی منتقدان می گویند این فیلم می تواند بیش از لایک های استیو جابز به کمک بویل بیاید.

 


بی وزن

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

 

فیلم جدید ترنس مالیک در راه است و با سابقه ای که از او وجود دارد، مخاطبان نه تنها تا سال ۲۰۱۷، بلکه می توانند تا ابد منتظر فیلم جدید او باشند. ستاره ها قرار است این فیلم را در مارس ۲۰۱۷ روی پرده بیاورند؛ ستاره هایی مثل رایان گاسلینگ، کریستین بیل، کیت بلانشت، ناتالی پورتمن و هیلی بنت. نکته قابل توجه در مورد این فیلم، موزیکال بودن آن است. بسته هیجان انگیزی باید در راه باشد.

 


تو هیچ وقت واقعا این جا نبودی

 

 فیلم هایی که قرار است در سال 2017 بیننده را میخکوب کند

واکین فینکس این جا هم حضور دارد، اما این بار در فیلمی از لین رمزی نقش آفرینی می کند. ماجرا بر سر کسی است که میخواهددختری را از یک حلقه قاچاق دختران جوان نجات بدهد، اما همه چیز خلاف انتظار پیش می رود. هر چند در داستان همه چیز اشتباه پیش می رود، اما فیلم خیلی خوب پیش رفته و انتظار می رود فیلم موفقی باشد.

-